whip
其他来源词(整体继承/借入)
四级六级专八考研
中文释义
n. 鞭子;抽打;车夫; 搅拌器 vt. 抽打;煽动;搅打(蛋,奶油);彻底击败 vi. 抽打;急走;拍击
构词路径
whip历史来源:中古英语 whippen ← 中古荷兰语 wippen ← 中古低地德语 wippen ← 原始日耳曼语 *wippōną
whipwhip(历史来源:中古英语 whippen ← 中古荷兰语 wippen ← 中古低地德语 wippen ← 原始日耳曼语 *wippōną)
其他来源词(整体继承/借入)
n. 鞭子;抽打;车夫; 搅拌器 vt. 抽打;煽动;搅打(蛋,奶油);彻底击败 vi. 抽打;急走;拍击
whip(历史来源:中古英语 whippen ← 中古荷兰语 wippen ← 中古低地德语 wippen ← 原始日耳曼语 *wippōną)