tumble
日耳曼基础词(历史继承)
六级专八考研
中文释义
n. 跌倒;翻筋斗;跌跤 vt. 使摔倒;使滚翻;弄乱 vi. 摔倒;倒塌;滚动;打滚;仓惶地行动
构词路径
tumble历史来源:中古英语 tumblen ← 中古英语 tumben ← 古英语 tumbian ← 原始西日耳曼语 *tūmōn
tumbletumble(历史来源:中古英语 tumblen ← 中古英语 tumben ← 古英语 tumbian ← 原始西日耳曼语 *tūmōn)
日耳曼基础词(历史继承)
n. 跌倒;翻筋斗;跌跤 vt. 使摔倒;使滚翻;弄乱 vi. 摔倒;倒塌;滚动;打滚;仓惶地行动
tumble(历史来源:中古英语 tumblen ← 中古英语 tumben ← 古英语 tumbian ← 原始西日耳曼语 *tūmōn)