son
日耳曼基础词(历史继承)
初中四级六级专八考研
中文释义
n. 儿子;孩子(对年轻人的称呼);男性后裔
构词路径
son历史来源:中古英语 sonn ← 古英语 sunu ← 原始西日耳曼语 *sunu ← 原始日耳曼语 *sunuz
sonson(历史来源:中古英语 sonn ← 古英语 sunu ← 原始西日耳曼语 *sunu ← 原始日耳曼语 *sunuz)
日耳曼基础词(历史继承)
n. 儿子;孩子(对年轻人的称呼);男性后裔
son(历史来源:中古英语 sonn ← 古英语 sunu ← 原始西日耳曼语 *sunu ← 原始日耳曼语 *sunuz)