snatch
日耳曼基础词(历史继承)
六级专八考研
中文释义
n. 抢夺;抓举;小量 vt. 夺得;抽空做;及时救助 vi. 抢走;很快接受
构词路径
snatch历史来源:中古英语 snacchen ← 古英语 *snæċċan ← 原始西日耳曼语 *snakkjan ← 原始日耳曼语 *snakjaną
snatchsnatch(历史来源:中古英语 snacchen ← 古英语 *snæċċan ← 原始西日耳曼语 *snakkjan ← 原始日耳曼语 *snakjaną)
日耳曼基础词(历史继承)
n. 抢夺;抓举;小量 vt. 夺得;抽空做;及时救助 vi. 抢走;很快接受
snatch(历史来源:中古英语 snacchen ← 古英语 *snæċċan ← 原始西日耳曼语 *snakkjan ← 原始日耳曼语 *snakjaną)