knife
日耳曼基础词(历史继承)
小学初中四级六级专八考研
中文释义
n. 刀;匕首 vt. 用刀切;(口)伤害 vi. 劈开;划过
构词路径
knife历史来源:中古英语 knyf ← 古英语 cnīf ← 古诺斯语 knífr ← 原始西日耳曼语 *knīb
knifeknife(历史来源:中古英语 knyf ← 古英语 cnīf ← 古诺斯语 knífr ← 原始西日耳曼语 *knīb)
日耳曼基础词(历史继承)
n. 刀;匕首 vt. 用刀切;(口)伤害 vi. 劈开;划过
knife(历史来源:中古英语 knyf ← 古英语 cnīf ← 古诺斯语 knífr ← 原始西日耳曼语 *knīb)