habit
拉丁来源词(整体继承/借入)
初中四级六级专八考研
中文释义
n. 习惯,习性;嗜好 vt. 使穿衣
构词路径
habit历史来源:中古英语 habit ← 拉丁语 habitus ← 中古英语 habiten ← 古法语 habiter;历史词根:*gʰeh₁bʰ-(原始印欧语)
habithabit(历史来源:中古英语 habit ← 拉丁语 habitus ← 中古英语 habiten ← 古法语 habiter;历史词根:*gʰeh₁bʰ-(原始印欧语))
拉丁来源词(整体继承/借入)
n. 习惯,习性;嗜好 vt. 使穿衣
habit(历史来源:中古英语 habit ← 拉丁语 habitus ← 中古英语 habiten ← 古法语 habiter;历史词根:*gʰeh₁bʰ-(原始印欧语))