gang
日耳曼基础词(历史继承)
四级六级专八考研
中文释义
n. 群;一伙;一组 vt. 使成群结队;结伙伤害或恐吓某人 vi. 成群结队
构词路径
gang历史来源:中古英语 gangen ← 古英语 gangan ← 原始西日耳曼语 *gangan ← 原始日耳曼语 *ganganą
ganggang(历史来源:中古英语 gangen ← 古英语 gangan ← 原始西日耳曼语 *gangan ← 原始日耳曼语 *ganganą)
日耳曼基础词(历史继承)
n. 群;一伙;一组 vt. 使成群结队;结伙伤害或恐吓某人 vi. 成群结队
gang(历史来源:中古英语 gangen ← 古英语 gangan ← 原始西日耳曼语 *gangan ← 原始日耳曼语 *ganganą)