feint
法语来源词(整体继承/借入)
专八
中文释义
n. 佯攻;伪装 vi. 佯攻;假装 vt. 佯攻 adj. 假的
构词路径
feint历史来源:法语 feinte ← 古法语 feindre ← 拉丁语 fingere ← 法语 feint;历史词根:*dʰeyǵʰ-(原始印欧语)
feintfeint(历史来源:法语 feinte ← 古法语 feindre ← 拉丁语 fingere ← 法语 feint;历史词根:*dʰeyǵʰ-(原始印欧语))
法语来源词(整体继承/借入)
n. 佯攻;伪装 vi. 佯攻;假装 vt. 佯攻 adj. 假的
feint(历史来源:法语 feinte ← 古法语 feindre ← 拉丁语 fingere ← 法语 feint;历史词根:*dʰeyǵʰ-(原始印欧语))