call
日耳曼基础词(历史继承)
初中四级六级专八考研
中文释义
n. 电话;呼叫;要求;访问 vi. 呼叫;拜访;叫牌 vt. 呼叫;称呼;召集
构词路径
call历史来源:中古英语 callen ← 古英语 ċeallian ← 古诺斯语 kalla ← 原始日耳曼语 *kalzōną
callcall(历史来源:中古英语 callen ← 古英语 ċeallian ← 古诺斯语 kalla ← 原始日耳曼语 *kalzōną)
日耳曼基础词(历史继承)
n. 电话;呼叫;要求;访问 vi. 呼叫;拜访;叫牌 vt. 呼叫;称呼;召集
call(历史来源:中古英语 callen ← 古英语 ċeallian ← 古诺斯语 kalla ← 原始日耳曼语 *kalzōną)