bruise
其他来源词(整体继承/借入)
六级专八考研
中文释义
n. 擦伤;挫伤;青肿 vt. 使受瘀伤;使受挫伤 vi. 擦伤;受伤
构词路径
bruise历史来源:中古英语 bruisen ← 原始印欧语 *bʰrews- ← 古英语 brȳsan ← 原始日耳曼语 *brausijaną;历史词根:*bʰrews-(原始印欧语)
bruisebruise(历史来源:中古英语 bruisen ← 原始印欧语 *bʰrews- ← 古英语 brȳsan ← 原始日耳曼语 *brausijaną;历史词根:*bʰrews-(原始印欧语))