branch
法语来源词(整体继承/借入)
高中四级六级专八考研
中文释义
n. 树枝,分枝;分部;支流 vt. 分支;出现分歧 vi. 分支;出现分歧
构词路径
branch历史来源:中古英语 branche ← 古法语 branche ← 晚期拉丁语 branca
branchbranch(历史来源:中古英语 branche ← 古法语 branche ← 晚期拉丁语 branca)
法语来源词(整体继承/借入)
n. 树枝,分枝;分部;支流 vt. 分支;出现分歧 vi. 分支;出现分歧
branch(历史来源:中古英语 branche ← 古法语 branche ← 晚期拉丁语 branca)