blunt
日耳曼基础词(历史继承)
六级专八考研托福
中文释义
adj. 钝的,不锋利的;生硬的;直率的 vt. 使迟钝
构词路径
blunt历史来源:中古英语 blunt ← 古英语 *blunt ← 中古英语 blunten
bluntblunt(历史来源:中古英语 blunt ← 古英语 *blunt ← 中古英语 blunten)
日耳曼基础词(历史继承)
adj. 钝的,不锋利的;生硬的;直率的 vt. 使迟钝
blunt(历史来源:中古英语 blunt ← 古英语 *blunt ← 中古英语 blunten)