blanch
法语来源词(整体继承/借入)
专八
中文释义
n. 铅矿石 vi. 漂白;发白;变白 vt. 漂白;使变白 adj. 漂白的;银白色的
构词路径
blanch历史来源:中古英语 blaunchen ← 古法语 blanchir ← 古法语 blanc ← 语言代码[la-eme]:blancus
blanchblanch(历史来源:中古英语 blaunchen ← 古法语 blanchir ← 古法语 blanc ← 语言代码[la-eme]:blancus)
法语来源词(整体继承/借入)
n. 铅矿石 vi. 漂白;发白;变白 vt. 漂白;使变白 adj. 漂白的;银白色的
blanch(历史来源:中古英语 blaunchen ← 古法语 blanchir ← 古法语 blanc ← 语言代码[la-eme]:blancus)