bind
日耳曼基础词(历史继承)
四级六级专八考研托福
中文释义
n. 捆绑;困境;讨厌的事情;植物的藤蔓 vt. 绑;约束;装订;包扎;凝固 vi. 结合;装订;有约束力;过紧
构词路径
bind历史来源:中古英语 binden ← 古英语 bindan ← 原始西日耳曼语 *bindan ← 原始日耳曼语 *bindaną;历史词根:*bʰendʰ-(原始印欧语)
bindbind(历史来源:中古英语 binden ← 古英语 bindan ← 原始西日耳曼语 *bindan ← 原始日耳曼语 *bindaną;历史词根:*bʰendʰ-(原始印欧语))