beacon
日耳曼基础词(历史继承)
专八雅思
中文释义
n. 灯塔,信号浮标;烽火;指路明灯 vt. 照亮,指引 vi. 像灯塔般照耀
构词路径
beacon历史来源:中古英语 beken ← 古英语 bēacn ← 原始西日耳曼语 *baukn ← 原始日耳曼语 *baukną
beaconbeacon(历史来源:中古英语 beken ← 古英语 bēacn ← 原始西日耳曼语 *baukn ← 原始日耳曼语 *baukną)
日耳曼基础词(历史继承)
n. 灯塔,信号浮标;烽火;指路明灯 vt. 照亮,指引 vi. 像灯塔般照耀
beacon(历史来源:中古英语 beken ← 古英语 bēacn ← 原始西日耳曼语 *baukn ← 原始日耳曼语 *baukną)