bang
日耳曼基础词(历史继承)
四级六级专八考研托福
中文释义
n. 刘海;重击;突然巨响 vt. 重击;发巨响 adv. 直接地;砰然地;突然巨响地
构词路径
bang历史来源:中古英语 *bangen ← 古英语 *bangian ← 古诺斯语 banga ← 原始日耳曼语 *bangōną
bangbang(历史来源:中古英语 *bangen ← 古英语 *bangian ← 古诺斯语 banga ← 原始日耳曼语 *bangōną)
日耳曼基础词(历史继承)
n. 刘海;重击;突然巨响 vt. 重击;发巨响 adv. 直接地;砰然地;突然巨响地
bang(历史来源:中古英语 *bangen ← 古英语 *bangian ← 古诺斯语 banga ← 原始日耳曼语 *bangōną)